Rijles

Ooit las ik ergens: Droom groot, begin klein. Daar moest ik aan denken toen mijn dochter gister haar eerste rijles had. Mijn dochter is erg goed in groot dromen. En dat is mooi want wie groot droomt heeft een breder perspectief. En langzamerhand leert ze het ‘begin klein’ deel te begrijpen. Als jonge puber had ze grote dromen over uitvliegen. Een rijbewijs kon je niet vroeg genoeg halen, want dan was alles binnen handbereik. Op kamers gaan om te gaan studeren in een grote stad was vanzelfsprekend. En natuurlijk ons kikkerlandje verlaten en zich elders op de wereld vestigen voor een mooie baan. En beetje bij beetje zie je dat ze die grote dromen omzet in een klein begin.

Droom groot, begin groot

De eerste stap op die weg was ‘Droom groot, begin groot’. Ze kreeg de kans om stage te gaan lopen in Londen. 10 weken woonde ze in die enorme stad. In één van de gevaarlijkste buurten, ontdekte ze toen ze er eenmaal woonde. De deur uitgaan voor een boodschapje deed ze alleen samen met een vriendin. Alleen de straat op voelde niet veilig. In haar straat hingen verslaafden rond, riepen straat-predikers mannen op hun vrouw vooral kort te houden en lagen daklozen tegen de puien te slapen. Ondanks dat heeft ze een hele mooie tijd gehad. Maar ze waardeerde des te meer de kleinschaligheid, geborgenheid en veiligheid van de polder. Nu verwacht ze na haar studie gewoon weer terug te keren naar haar polder.
Ook het studeren in een grote stad hoeft niet meer zo nodig. De veel kleinere en gezellige studentenstad Groningen lonkt. Ze heeft daar een stageplaats gevonden en wil daar het laatste stukje van haar MBO opleiding afronden om vervolgens komend schooljaar op het HBO te beginnen. Ze hoopt in november een kamer te hebben en maakt daarmee een mooi ‘klein begin’.
Ze bedacht dat ze eigenlijk helemaal geen rijbewijs nodig heeft.
De grote droom van het vroege rijbewijs is eveneens teruggeschroefd naar een klein begin. Of beter gezegd een heel lang uitgesteld begin. Toen ze 16,5 jaar was en mocht beginnen voelde ze zich toch nog wat te jong. Ze bleef het maar uitstellen. Er was altijd wel iets om op te wachten: de winter, een stage, vakantie, de rijschoolhouder die niet reageerde op haar berichtje, etc.. Toen er echt geen reden meer was om het uit te stellen en er druk ontstond omdat haar jongere broer wel graag wil beginnen (en wij geen 2 lessende kinderen tegelijkertijd willen bekostigen) vond ze een nieuwe uitweg. Ze bedacht dat ze eigenlijk helemaal geen rijbewijs nodig heeft. Ze doet nu alles met het OV en dat bevalt prima. Om een heeeeel lang verhaal kort te maken: ze is inmiddels 19 en gister was het zover, haar eerste rijles! Ze was wel wat gespannen maar helemaal niet zo zenuwachtig als ze zelf verwacht had. Toen ze terugkwam was ze blij. Ze vond het erg leuk en het ging best goed. Na een paar minuten kwamen de verwachtte woorden: “Deed ik daar nou al die tijd zo moeilijk over?”.
Het is mooi om te zien hoe haar grote dromen worden omgezet in een klein begin. Ik ben heel benieuwd waar haar grote dromen haar uiteindelijk zullen brengen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *