na de vakantie de blues, haast, waarom?

Ik schrijf dit terwijl de kids weer 2 weken na de zomer weer naar school zijn….

 

Het schreeuwen van de kids, de bergen was, weer overal op tijd moeten zijn, de zin ruim je rommel nu eens op zorgt voor opgetrokken schouders vanuit mijn kant. Yup het gestructureerde leven is weer begonnen….HELP hahaha

Nederland ik hou van je, maar waarom zijn we hier bij onze cultuur altijd zo gehaast en moeten we voorbeeldige huishoudens hebben.

Hup, op autovakantie naar Kroatië en een bammetje mee voor onderweg..

Tijdens deze “familie Weltevree on tour” maakte we een pitstop langs de weg om de benen te strekken… ik wilde ff picknicken. Even later kwam er naast ons een  gezin zitten met een heel couscous diner er kwamen Tupperware bakjes met vlees, salade, sausen en er werd thee in prachtige gouden glazen geschonken en wij…..bolletje pasta, kaas en kip ..

Wat gaat hier mis dacht ik bij mijzelf.

Snel, praktisch, haast daar zijn wij Nederlanders goed in. Iets met de wederopbouw van ons land denk ik…

Heel ver terug stroomt er wat buitenlands bloed in mij… ik voel dat  dat soms de kop steekt…Dat deel denkt als ze dit ziet hmmmm..al dat eten…. thuiskomen…. relax, rust, maak je niet druk. Ik voel mij nooit helemaal thuis in die Hollandse gang van zaken.

In heb een goed voornemen, waarom zou je wachten tot de jaarwisseling?

Ik stop ermee….. ik spreek voortaan af rond half 10 en niet om half 10.

Het onder tijdsdruk dingen voor elkaar krijgen lukt mij gewoonweg met dit nieuwe lijf niet meer.

Of ik realiseer mij nu pas na zoveel jaar wat het met mij doet en met iedereen doet.

Op tijd komen is bij ons thuis altijd een hele tour voordat iedereen gewassen, aangekleed, zijn schooltas gemaakt heeft en ontbijt in zijn mikkie heeft gestopt….. zijn we bijna te laat… het zorgt voor stoom uit mijn oren.

Neee, hier bij ons thuis geen rosmantiesche (ja rosmantisch en uit gesproken op zijn Rotterdams) gedekte tafel met vrolijke gesprekken en vlindertjes die om ons heen vliegen en wolken van roze hartjes die zachtjes ploffen en een zoet poedersuiker laagje over ons heen laten dwarrelen.

Vadertje tijd heeft ons in bedwang.

Nu kan je alles de avond ervoor voorbereiden, maar ik moet zeggen dat ik dan blij ben dat ik ff zit als mijn dochter om half 10 naar boven gaat.

Ik merk dat er een stroming mensen is die het met mij eens is. Elke keer als ik schrijf  vertellen mensen mij dat ze het heerlijk vinden dat iemand opschrijft waar zij ook tegen aanlopen of ook zo voelen. #herkenning

Ooit zei iemand eens tegen mij. …..Kinderen onthouden niet dat ze in een kraak helder/schoon huis wonen…………

Zij herinneren zich wel  hoe vaak je spelletje met ze deed, hoe vaak je grapjes maakte of even tijd had om een verhaal aan te horen wat ze even kwijt moesten.

Zo is het wel….. de dagen ,maanden dat ik ziek thuis was, vroeg ik aan mijn kids wat ze vervelend vonden aan de situatie dat ik ziek was, maar ook wat ze er positief aan vonden.

Mijn dochter kwam hiermee,  ze wist dat ik haar moeder was, maar mij niet meer zo herkende. Dit kwam omdat ik kaal, geel was en geen twinkelde ogen meer had zei ze.

Ze vond het juist heel fijn dat ik zoveel thuis was.

Voordat ik ziek werd werkte ik 13 uur bij een kledingzaak en had mijn opdrachten met Loos by Sas mijn eigen bedrijf. Ik huurde een werkplek bij het Centrum Voor Jong Ondernemers (CVJO) en was daar vaak onder schooltijden.

Dus ik was al veel meer thuis dan de gemiddelde moeder die bijv. 22,8 uur werkt. Toch merkten ze een verschil.

Ik riep altijd ….ik moet er niet aan denken om niet meer te werken en voltijd moeder te zijn. Nu zeg….. ik ben sowieso voltijd moeder en doe leuke creatieve klussen tussendoor. Er is minder tijd voor het huishouden en meer tijd daardoor voor mijzelf, man, kids en de leuke dingen en ook in deze volgorde. Eerst jezelf en dan de rest.

Ik zeg weleens vaker….In een vliegtuig moet je ook eerst bij jezelf het zuurstof masker op doen en dat vergeten wij vrouwen wel eens, nou ja, eigenlijk vergeten we dat chronisch.

We doen meer samen in het huis, de kids hebben zo hun taken.

Mijn man, mijn held doet altijd al veel in en rondom huis en dat is normaal naar mijn idee. We wonen er samen we zijn een team en dan draait er niet 1 persoon op voor alle werkjes rond en in het huis. Mijn ouders hebben mij een mooi voorbeeld gegeven. Ik ben opgegroeid in een huis waar mijn ouders elkaars gelijke waren en ik mag mijzelf gelukkig prijzen dat mijn wiegje daar stond. Mijn jeugd was een leuke, liefdevolle, zorgeloze, grappige tijd. Als ik terug denk gun ik een ieder zo’n jeugd.

Waarom haal ik vaak de periode terug van mijn ziek zijn? Niet om zielig te doen of om aandacht te krijgen ....Al hoewel er toch altijd mensen zullen zijn die dat denken.

Juist om mensen bewust te maken van waar het om gaat in het leven…status, groot huis, opgeruimd huis, nette tuin,  studie, dikke spaarrekening, veel reizen, sport prestaties, een carrière maken, een strak lijf, de nieuwste trends aan of zelfs huisje boompje beestje kiezen….omdat dat zo hoort of verwacht wordt na een tijdje van samen zijn in een relatie.

Leuk hoor…. als dat is waar jij dol gelukkig van wordt!

Je kunt al die spullen, geld die wij als mensen verzamelen niet meenemen als je dood gaat en het  zorgt er ook niet voor dat je interessanter van wordt.

Ik las een spreuk…Ik ben niet mijn haar, ik ben niet mijn lichaam…..ik ben de ziel die daaronder zit… Met andere woorden… de buitenkant is opsmuk het gaat om de kern.

Geluk zal je in jezelf moeten vinden, naar mijn idee is materialisme of sommige keuzes omdat je erbij wil horen ruis op je radar. Het vertroebeld van wie je echt bent. En weet je wel zeker dat jij dit wil of is het een gewoonte.

Soms heb je niet eens in de gaten dat je het doet.

Het nadenken over spullen, reizen plannen, huis bouwen, carrière maken kost veel tijd, tijd die je ook aan je allerliefste kun geven. Zeker als dat niet echt is wat je wil maar omdat je het gevoel hebt dat als je het niet doet je niet mee telt of minder waardig bent dan de ander.

Ik was ziek en lach op bed…. mijn lijf zag er niet uit overal hechtingen, beurs was 15 kilo zwaarder geworden door de chemo’s en het vele in bed liggen… ik was toch gelukkig en tevreden met mijzelf op veel momenten. Ik had geen onrust , dat ik bijvoorbeeld spullen wilde kopen, maken, hebben of moest afvallen, studeren, dingen regelen voor de toekomst of er fantastisch mooi moest uitzien. Ik deed dat alleen als ik dat graag wilde of er zin in had.

Tijd is maar zo iets vluchtigs.

Gebruik hem goed en ja, dan kom ik maar een keer te laat op school… als dat betekend dat ik niet zo knorrig en mopperig tegen mijn kids hoef te doen in de ochtend..

soms heb ook ik weer een reminder nodig om te weten waar het omdraait …

Elke dag kun je kiezen waar je blij van wordt

Doe dat dan ook!!!

Liefs Sas

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *