Ja duh, natuurlijk is dat niet normaal!

Gisteravond heb ik de documentaire Leaving Neverland gekeken. In de documentaire vertellen twee, inmiddels volwassen, mannen over hun leven met Michael Jackson en dat zij, als kind, seksueel misbruikt zijn door hem. Het verhaal van de mannen kwam op mij erg overtuigend over. Maar of ze echt de waarheid vertellen zullen we nooit weten.

Ik hoop dat de documentaire iets los zal maken bij mensen. En dan bedoel ik niet een welles-nietes discussie over of de mannen de waarheid vertellen. Maar dat het zal gaan over het misbruik zelf. En dan met name van jongens/mannen. Na afloop vertelde een deskundige dat de meeste mensen die hulp zoeken na misbruik meisjes/vrouwen zijn. Voor jongens/mannen blijft het vaak een geheim dat zij hun hele leven met zich meedragen. Zij moeten stoer zijn, mogen geen slachtoffer zijn.

Was ik niet sexy genoeg?

Veel slachtoffers, net als de mannen in de documentaire, geven zichzelf de schuld van het misbruik. Ook hoor je vaak dat het voor hun gevoel niet klopt dat ze wel opwinding gevoeld hebben en zich wel bijzonder gevoeld hebben. En van dat gevoel maakt de dader dankbaar gebruik om het slachtoffer tot zwijgen te dwingen. Maar het is vrijwel onmogelijk om over dit geheim te blijven zwijgen. Het vreet je van binnen op en vroeg of laat loopt het slachtoffer vast. Ik schrok erg toen één van de mannen zei dat hij vaak een grapje maakte als iemand hem vroeg naar het misbruik van Michael Jackson. Hij vroeg dan: Als het waar is, waarom heeft hij het dan niet bij mij gedaan? Was ik niet sexy genoeg? Of was er iets mis met mij? Ik schrok daar zo van omdat ik iemand een keer precies hetzelfde grapje hoorde maken. Het was in een gesprek met een, wat oudere, man. Het ging over zijn verblijf in een klooster waar ook veel misbruik van jongens heeft plaatsgevonden. Was dit van hem ook een manier om het onderwerp af te kappen? Het werkte in ieder geval wel, het gesprek ging meteen ergens anders over.

Wat kunnen wij doen?

Ik vrees dat deze documentaire alleen maar twee soorten reacties op zal roepen. Sommige mensen zullen zeggen dat Michael Jackson een viezerik was en zij niet meer op dezelfde manier naar zijn muziek kunnen luisteren. En anderen zullen roepen dat deze mannen leugenaars zijn die uit zijn op geld en aandacht. In beide gevallen gaat het niet over het misbruik en dat is jammer want het zou zo goed zijn als het gesprek mensen over de drempel zal helpen om te vertellen wat hen is overkomen.

Wat wij kunnen doen is om de verhalen van slachtoffers nooit af te doen als leugens als we dat niet zeker weten. Dit maakt het voor slachtoffers alleen maar moeilijker om met hun verhaal naar buiten te komen. En we moeten, als ouder, altijd goed na te blijven denken over wat normaal is. Het is niet normaal om een kind in bed te laten slapen bij een volwassene. ‘Ja duh’, denk je dan, ‘natuurlijk is dat niet normaal!’ En toch belandden heel veel jongetjes in bed bij Michael Jackson. Met medeweten van hun ouders die er vanuit gingen dat er onschuldig gespeeld en geslapen werd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *