Homooo!!

Al vele keren heb ik thuis discussies gevoerd over het gebruik van het woord homo. Het is tegenwoordig heel normaal om het woord te gebruiken als een scheldwoord maar ook als een soort ‘liefkozend’ scheldwoord. Ik weet niet goed hoe ik het moet benoemen dus zeg maar ‘liefkozend’ scheldwoord. Ik bedoel hiermee dat vrienden die elkaar tegenkomen elkaar het woord homo toeroepen. Een tijdje geleden reed ik met mijn zoon in de auto door het centrum. Op gegeven moment zag hij een goede vriend van hem lopen, hij opende het raam en schreeuwde over straat: “HOMOOOOO!!”.  Hij bedoelde er niets verkeerds mee, het was een ‘liefkozend’ scheldwoord.

Toen ik mijn zoon hierover aansprak gaf hij aan dat dit heel normaal is, iedereen doet dit en het is grappig. Ik gaf aan dat de mensen die op straat lopen en hem dit horen roepen dit misschien helemaal niet grappig vinden. En wat te denken van pubers die eventueel worstelen met homoseksuele gevoelens? Als iedereen elkaar de hele tijd maar homo noemt dan wordt het er niet echt makkelijker op om ‘uit de kast te komen’. Mijn zoon snapt wel wat ik zeg maar het gaat hem het ene oor in en het andere weer uit. En dit komt (denk ik) omdat hij het helemaal niet ziet als een woord dat een ander kan kwetsen. Omdat het zo vaak gebruikt wordt is het een woord zonder echte inhoud geworden. Voor hem is het als het gebruik van, bijvoorbeeld, het woord kerel. Mijn zoon had net zo goed uit het raam van de auto kunnen roepen: KEREEEEEEL!! Dan had hooguit iemand zich gestoord aan het geschreeuw over straat maar er was niemand gekwetst wat nu misschien, onbedoeld, wel gebeurd is.

Verwacht hij dat homoseksuele jongens met een handtas rondlopen?

Gister vond mijn zoon zichzelf erg grappig doordat hij in de groepsapp van zijn klas ‘homooos’ had geschreven naar zijn klasgenoten. Hij kwam niet meer bij van het lachen. Toen ik maar weer aangaf dat ik dit echt niet vond kunnen en aankwam met het argument dat er wellicht klasgenoten zijn die worstelen met homoseksuele gevoelens begon hij te zuchten. Hij zit al een jaar met die jongens en meiden in de klas en hij weet heus wel dat er geen homo’s bij zitten. Ik vroeg hoe hij dat zo zeker kon weten, verwacht hij dat je dat zomaar kunt zien aan mensen? Verwacht hij dat homoseksuele jongens met een handtas rondlopen en daaraan herkenbaar zijn? Denkt hij dat als er klasgenoten zijn die stiekem hiermee worstelen, dat zij dit openlijk durven te zeggen als dit om de haverklap geroepen wordt?

Het gebruik van het woord homo, kanker en bijvoorbeeld autist is ronduit kwetsend voor sommige mensen.

Naast het gebruik van het woord homo is ook vaak het roepen van allerlei ziektes en stoornissen heel gewoon in Nederland. Het is iets wat je er ook echt niet uit gaat krijgen en heeft op een bepaalde manier ook wel weer z’n ‘charme’. Het roepen van ziektes die hier niet mee voorkomen lijkt me iets waar je niemand mee kwetst. Maar het gebruik van homo, kanker en bijvoorbeeld autist is ronduit kwetsend voor sommige mensen. Laten we er als ouder voor waken om het in ieder geval zelf niet te gebruiken en onze kinderen te wijzen op het risico om anderen onbedoeld te kwetsen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *