De kunst van het grote niksen…..

Ik ben een fantast iemand die onzinverhalen verzint en toepast in het dagelijks leven. Die verhalen verzin ik ter plekke of ontstaan tijdens mijn staarwedstrijd met de lucht en de wolken👊🏽

Mijn kids genieten daar regelmatig van.

“Waarom moet ik mijn bordje leeg eten mama?”

“Tja, als het daar blijft staan gaat de groente weer groeien en hebben we straks een boom in huis.”

“Dan ga ik het niet eten mama anders zit er een boom in mij…”

“Neeeeh, jij hebt een tover buik met van binnen regenboogkleuren die mega skills hebben en je groente omkneden in mega schriktastsche levels…” Bord leeg😂😂

Het is zo leuk om te verzinnen en te schrijven dat ik soms met de gedachte speel om een boekje te schrijven.

9 juni is er een dag speciaal voor kids die ouders of familieleden met kanker hebben. Bij ons mijn vader Henny Hersbach die 4 jr geleden aan leverkanker overleed. Fijn om zijn naam te schrijven😌en mijn man en ik beide behandeld tegen kanker.

Onze kids voldoen aan de voorwaarden zullen we maar zeggen. En het erge is we zijn geen uitzondering. Het is druk daar geloof mij maar. Ze worden in het zonnetje gezet. Voetbalclinic van Fobbe de Haan. Grafitti spuiten, een cursus met roofvogels. Dansles van de winnares van Dance Dance Dance en een workshop van Jill.

Ondertussen krijgen wij als ouders tips en tricks over hoe de kids hiermee omgaan en wij als ouders ze beter kunnen steunen. Ze hebben er veel zin in en wij ook. Als ze onrustig zijn vinden ze rust in een beeldscherm… Ik zeg vervelen is juist goed.

Dan komt mijn verhaal over het grote niksen dat dat een kunst is die je niet zomaar onder de knie hebt.

Helemaal niks…. voor je uit staren zonder Snapchat, YouTube, spelletjes of tv en dan komen je gedachten boven drijven en zo orden je alle gebeurtenissen en prikkels van de dag. Terwijl je dat zit te doen kun je plannen maken of gedachtes verwerken.

Zeepbellen verzinnen in alle kleuren en je gedachtes erin stoppen moeilijke dingen worden zo licht en waaien weg.

Het is niet niks als je 13, 10 en 5 bent.

Pubers van 13 hebben al een warzone op school presteren… geroddel, pesten, dunste, mooiste, slimste…. social media etc.  Plus de thuissituatie en als iemand dan met kanker begint tegen je te schelden😢

Tien? Wie is het snelst, sterkst, interessants wie is de baas. Plus de thuissituatie: waar raak je die stress dan kwijt?

En als je 5 bent is de wereld die wij de afgelopen jaren hebben gehad de realiteit. Hij weet niet beter mama is ziek geweest en ligt vaak in het ziekenhuis of in bed. Mama is te vaak weg voor zo’n klein kereltje.

Als ze 40 zijn zullen ze wel naar de psycholoog moeten en ons de schuld geven😂😂 Het blijft verdrietig, maar gelukkig zijn we er alle 2 nog om ze te steunen en op te vangen.

It takes a village to raise a child.

We doen het niet alleen: opa en oma’s, familie, buren, school, en helaas ook stomme klasgenootjes die je leren hoe je voor jezelf moet opkomen.

Ja ze moeten heel wat leren met wat extra zware stenen in de rugzak mee te zeulen dan de meeste kinderen.

Liefs Sas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *