Daar gaat hij dan!

De tijd vliegt, alweer bijna twee! Heerlijke leeftijd, Noah krijgt zijn eigen willetje en dat is best confronterend, ik wil hem zo graag klein houden, maar daar heeft Noah geen tijd voor, voor hem is ontdekken nu echt begonnen.

Hij ontwikkelt zich in een rap tempo en ik kan het amper bijhouden.

Alles is zo nieuw en zoekende, hoe gaan we om met zijn vurige karakter en zijn driftbuien? Ze zijn soms zo heftig dat hij blauwe plekken op zijn voorhoofd heeft staan. Waar is de peuter gebruiksaanwijzing? Hij weet wat hij wil, wat hij in zijn hoofd heeft MOET gebeuren. Heeft hij niet van een vreemde..

Zijn eerste ochtend bij de peuterspeelgroep zit er op,  het stukje loslaten is nu echt begonnen. Het was zo bijzonder om hem weg te brengen, bij Milan hebben we dit nooit mee kunnen maken en dat is best confronterend, ik ben me nu echt aan het bedenken en proberen voor te stellen hoe het bij Milan was gegaan, hoe hij er nu uit zou zien? Afgelopen februari zou hij vier zijn geworden.

We hadden hem naar de basisschool moeten brengen en zijn verjaardag uitgebreid  moeten vieren in plaats van een cadeautje bij zijn grafje brengen samen met zijn broer en zusje.

Toen we Noah gingen ophalen van de peuterspeelgroep, vloog er een mooi vlindertje om ons heen. Wat voelde ik mij trots en gelukkig dat we dit toch mogen mee maken, gezegend met 3 mooie kids.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *